خویشتن

استاد می فرمایند : آنانی که اهل گرفتن انرژی هستند ، افرادی هستند که به محیط اطراف خود پرداخت بیشتری دارند و همچنین آنانی که از انرزی تهی هستند کسانی هستند که اهل پرداخت نیستند .

جمله ی ایشان برای من مفهوم زیادی دارد . کسی که به اطرافیان و محیط اطراف خود ، خدمات خالصانه ای ارائه می کند ، از انرژی نیز سرشار است . کسی ست که حضور او باعث شادی و امید به زندگی در سایرین می شود . کسی ست که پر از انگیزه های زیبا در زندگی ست . خدمتی که پشتش کیفیتی مثل عشق باشد ، برای فردی که آن را انجام داده سرشار از انرژی و خلوص است . برای داشتن زندگی عالی و کیفی ، پرداخت با عشق شرط اول است . باید این کیفیت ها را در خود پرورش دهیم .